تبليغاتX
مجموعه اشعار (نو -غزل -دوبیتی -وتک بیتی)
مجموعه اشعار (نو -غزل -دوبیتی -وتک بیتی)
مجموعه اندیشه های رهام
((انگاره های روشنگر زندگی))

                                                      

           آسمان

                                           

   بزرگی و تنها ، و آبی و در اوج . آسمانی انگار :  آندرومدا

    

                                     

   چو گرمای تن مردان کهن به آسمان پر کشید به گرمای خود

تن هواخواهان اندیشه خویش را گرما دهند:ارد بزرگ

 

                                    

   آسمان برای گرفتن ماه تله نمی گذارد ، آزادی ماه است که او را پایبند می کند. : تاگور

 

                                      

   در عالم دو چيز از همه زيباتر است : آسماني پرستاره و وجداني آسوده. (كانت)

 

                                

   درختان شعرهايی هستند كه زمين بر آسمان می نويسد و ما آنها را بريده و از آنها كاغذ می سازيم

 

                                    

   چهار چوب نگاه ما زمینی است اما برآیند اندیشه ما جنبه آسمانی نیز پیدا می کند .( اُرد بزرگ)

 

                                   

   مالکیت آسمان را به نام کسانی نوشته اند که به زمین دل نبسته اند (بزرگمهر)

 

                                 

   بکوش د ر دل خود آن اخگر آسمانی را که وجدان نام دارد،

همیشه زنده  و روشن نگاه داری(واشنگتن)

 

                                  

   آسمان شو، ابر شو، باران ببار             آب اندر ناودان، نايد به كار:(مولانا)

 

                                    

   مانند آسمان بخشنده   و  مانند زمين    افتاده   باش ، رمز زندگي همين است ( مولير)

 

                                   

  وقتی که آش از آسمان می باره گدا قاشق نداره.ضرب المثل دانماركي

   

سیدذبیح ا۰۰۰قاسمی (رهام)سه شنبه
+ نوشته شده در  سه شنبه هفتم مهر 1388ساعت 18:3  توسط سید ذبیح ا000قاسمی(رهام) | 
شعر نو(اینگونه زندگی کنیم)

                                                                                                        

   

                  بهانه اي برا ي اشگ ريختن

 

 

   نديدن ونبودنت بهترین بهانه است برای اشک ریختن

 

 

   ولی کاش بودی تا اشکهایم از شوق دیدارت سرازیر میشد ...

 

 

   کاش بودی و دستهای مهربانت مرهم همه دلتنگیها و نبودن هایت میشد ...

 

 

   کاش بودی تا سر به روی شانه های مهربانت می گذاشتم

 

 

   و د ردهایم را به گوش تو میرساندم... بدون تو عاشقی برایم عذاب است

 

 

   میدانم که نمیدانی بعد از تو دیگر قلبی برای عاشق شدن ندارم...

 

 

                 

   کاش میدانستی که چقدر دوستت دارم و بیش از عشق بر تو عاشقم...

 

 

   میدانی که اگر د ر کنارم نباشی لحظه های زندگی برایم پر از د رد و عذاب خواهد شد

 

 

   میدانم که نمیدانی بدون تو دیگربهانه ای نیست برای ادامه ی زندگی جزانتظار آمدنت

 

 

    چيزي  و يادي مرا آرام نميسازد  منتظرم كه  بيائي و غمم   بسر     آري0000

 

 

    منتظرم   كز     د ر    بد ر      آيي00000000قدم   بر  دل   نهاده    به  بر   آيي

 

                    بيائيداين گونه زندگي كنيم:  

                                                                          

      شاد اما دلسوز  000 دوست داشتني اما نه جانسوز 

                                                                                  

        ساده  اما   زيبا  000 پاكيزه و فريبا    

                                                                                          

           مصمّم  اما   آرام 000 صبور اما  نه  رام   

                                                                                         

            مهربان اما جدي 000متعصب  تا  به حدي      

                                                                                                                                                                                                         

               زيرك اما صادق 000 تيز   اما نه برنده   

                                                                                                                                                                                                

                  عاشق اما عاقل 0000داور  اما عادل  

        

     با گذشت د ر خطاها 0000مقاوم  د ر  بلايا    

                                                                                                            

       گشاده دست  د ر دهش 0000گشاده رو  د ر  پوزش  

                                                     

           سبقت    د ر    سلام   0000ادب    د ر   كلام   

                                                     

                شاكر   د ر   داشته ها   و  از  داده ها   0000صابر   د ر    نبودنها  و  نا داده  ها 

                                                  

             متن بالا با کمی تغییرات از دوست بزرگوارم جناب آقای عیسی ملیح ملکی می باشد

 

 

                                    ((نعمات آسمانی)
 
 

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

  وقتي     كه   پائيز  ميشه000000000000فصل  عرياني   و  برگ  ريز  ميشه

 

 

    وقتي   اسم      پائيز      مياد000000000000  د رختان   تنشون    بلرز  مياد 0

 

 

    تو  ذهنشون   بريدن   و شكستن   اعضاي   تنشون0  0000سوختن   تو كوره ها   تو  خونه ها    فرض   مياد

 

 

     برگاشون  كم كمك  زرد    ميشه000000000000شاخه هاشون ميرزه و تنشون  پر د رد   ميشه

 

                                                                                                

     لباسها   از  تنشون  جدا  ميشن0000000000ميرزه  زير  پاها      و     پر    صدا    ميشن

 

                                                                             

     پائيزم    خيلي    زود   پر  ميكشه 0000000رختشو جمع ميكنه  زمستون يواشكي   سر ميكشه

 

                                                              

     ميباره   ستاره برفي  قشنگ   از  آسمون0000000ميريزه ستاره هاي كهكشون  پر ميشه تو دستامون

 

                                                                                   

     برف  كه مياد   همه  ي  دلا    شاد  ميشن0000000شادي  و غوغا ميكنن  پر فرياد ميشن

 

                                                    

     هر  كسي  به   زبون  خود   شكر  خدا رو ميكنه0برف  كه مياد از آسمون  د ردها رو   جارو ميكنه

 

                                                                            

      فرشي    ميشه   برا    ارض  خدا00000000000عرشي   ميشه   تموم فرض  خدا

 

                                                        

     از   راه ميرسه  شب   يلداي  قشنگ 0000000000000د ر مياد    غصه  وغم  از    دلاي   تنگ

 

                                                                       

     همگي  جمع  ميشن  شب  چروني ميكنن0000000000قصه   و شعر ميگن  ترانه  خوني  ميكنن

 

                                                               

     فال  حافظ  ميگيرن  شور  و غوغا ميكنن 0000000000پاي كرسي ماد ر بزرگ جشنو  بر پا ميكنن

 

                                              

     یادمون باشه برفارو پارو ميكنيم نريزيمش تو كوچه ها00000000اونا رو گوله نكنيم نزنيمش تو سر و روي بچه ها

 

                                                            

     دست بزرگترها رو   بگيريم  لييز نخوريم00000000  اونيكه     برامون      شده       پرهيز    نخوريم

 

                                                       

     اي  خداي  مهربون  بهر  شادي  دلامون 000000000بفرست  نعمت خود       برامون  0از آسمون

 

 

 

 

                

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                    

 

  

     

 

 

 

 

 

 

         

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                     زندگی

 

                 زندگی رسم خوشایندیست

 

              زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ

 

                        پرسشی دارد اندازه عشق

 

     زندگی چیزی نیست که لبه طاقچه عادت از یاد من و تو برود

 

          زندگی ضرب زمین د ر ضربان دل ماست

 

              زندگی سوت قطاریست که د ر خواب   ازپلی می گذرد

 

      آسمان    رنگ   خدا گشت    بيا     پر   بزنيم           باغ خورشيد پراز چلچله ها گشت بيا سربزنیم 

                                                                                                                                                                                   

      فصل مهمان   شدن   پنجره ها   يادت هست           پشت    در   جاي    غريبيست   بیا  در  بزنیم

                                                                                                                                                                                                                   

                                                                                               

        به  دل گفتم  كآن  چشمی  حذر   دارد 000که  جای سیر ت  بصورت   نظر دارد                   

                                                                                                               

      نه  هر كس   كه دل دارد    دلبر  ي  دارد 000     دلداده    دلبري    شو که عشق تو بسر  دارد                       

                                                                                                                           

     تو  ارزان     منه     كالا      به هر     بازار0000كه هر  كالا     نه  هر    بازار    خريدار   دارد                      

                                                                                                                                    

      تو     دستاني   را     پذیرا      باش 0000کو د ر    دست    گل    نه      خنجر    دارد               

                                                                                        

      نه   هر  كس   كه   مشت   دارد   پشت   دارد  0000به    پشتي   تكيه   كن   كه   مشتش   ثمر   دارد       

                                                                                                     

      تو  بهر   كس قدم  بردار  كو   رو   به  عدم   دارد 0000نه بر  كس كو   بهر   مردم   شرر    دارد

                                                                                                       

      نه    هر   كس  به تن    مشك  و   عنبر       دارد 0000000كو     نشاني   از     بشر      دارد             

    

      تو  بهر  دلي  بشكن  دل  شيرين خويشرا0000000كه   فرهاد ش   چون    تو   شيريني   به   بر    دارد

 

      تو     بهر    رهي    بسپار    سر     خويشرا    00000كه  چو ن    حلّاج       داري       به  سر    دارد

                    

      تو  بهر  عشقي  بشو    مجنون صحرا  گرد 00000كان عاشق  چو ليلي  بهر معشوق چشم تر دارد

                             

      چو      گشتي     عاشق  بدان   رهام    كين   ره 000000سر شكستن   دل   بريدن  وزپي اش  درد سر    دارد                            

                                                                                                                                                                   

              

                                            ((یا علی))              

      يا     علي       با    تو    بود      همسايه 000000000000اگر     انصاف      خانه ايي       ميداشت

                                                                   

      با     تو    عمري      هم    آشيان       ميشد 000000000حق    اگر    آشيانه ايي    ميداشت

                                                                       

     د ر    زمان       تو     زندگي     ميكرد    00000000000گر   صداقت    زمانه ايي     ميداشت

                                                                            

      قصه        زندگاني         من        ميبود   0000000000گر       حقيقت         افسانه ايي      ميداشت   

                                                                           

      گر    كه   ميزان    حق      زبان    تو   بود   00000000000اين     ترازو    گر  زبانه ايي      ميداشت

                                                                                            

       بهر    قتلش    بجز       دفاع      علي 00000000كاش       دشمن         بهانه ايي       ميداشت

                                                                                    

       به      سر         و   روي      دشمن     علي      ميزد  0000000شرم      اگر     تازيانه ايي      ميداشت

                                                                                           

       گر      غمش        بحر       بيكرانه      نبود   000000000غم        ما        هم        كرانه ايي     ميداشت

 

 
 
 
 
+ نوشته شده در  یکشنبه پنجم مهر 1388ساعت 18:15  توسط سید ذبیح ا000قاسمی(رهام) | 
کاج زمستانی
                                        کاج  زمستانی

    از  باغ  می برند   تا   چراغانی ات   کنند          تا  کاج  جشن های  زمستانی ات  کنند

    پوشانده اند   صبح   تو   را    ابرهای   تار          تنها  به  این  بهانه  که  بارانی ات   کنند

    یوسف  به    این   رها   شدن   دل  مبند          این  بار   می برند   که  زندانی ات   کنند

    ای  گل گمان مبر  به  شب جشن  میروی         شاید به  خاک  مرده ای  ارزانی ات   کنند

    یک نقطه بیش فرق رحیم و رجیم  نیست           از نقطه ای  بترس  که  شیطانی ات  کنند

    رهام آب طلب نکرده همیشه مراد نیست           گاهی  بهانه ست  که    قربانی ات   کنند

+ نوشته شده در  جمعه سوم مهر 1388ساعت 14:22  توسط سید ذبیح ا000قاسمی(رهام) | 
خير مقدم بر فصل پائيز
بنام بارنده باران

امروز چه زود دیر شد ۰۰۰۰تابستان با همه زیبائیش

با همه سبزیش ۰۰و نگاه مستانه اش نرمک نرمک با ما وادع کرد

لیک خورشید رخشان هماره نور امیدش و گرماي جان بخشش  را زياران دريغ نكرد

همچنانكه پائيز زيبا و دل انگيزاز همان

بدو  ورود در  كلام و سلامش  با قطرات زندگي بخش باران

لطافت و ترنم باران را به طبيعت زيبا ارزاني نمود

آري  امروز اولين  بارش باران اولين رويش شبنم

از  دل پر بغض ابرها كه از دوري ياران به تنگ آمده بود

بچشم ديدم ۰چشم نيز دريغ نكرد و اشگ خود را بر برگ متبسّم رز هديه نمود

بارش قطرات باران بر روي برگهاي ملوّن و بر خوشه هاي زيباي انگور

كه همچون مرواريد ميدرخشيدند ديده شد

چه زيبا بود درخشش حبابهاي باران كه بر سينه آب حوض آبي ميخورد

و آهنگ خاصي را مينواخت كه ماهيهاي طلايي و قرمز حوض رابرقصيدن وا ميداشت

آري  انگار روز سرور طبيعت را جشن گرفته بودنند

نزديك غروب است بوي نم خاك ز كوچه باغ عادت به مشام ميرسد

چه معطر و چه دل انگيز مينوازد دست طبيعت را

بلبلان چه عاشقانه ميخوانند و رسيدن بهار عرفا را به طبيعت شادباش ميگويند

وبه گوش درختان زمزمه ميكنند كه براي زدودن رخت  خويش از تن آماده باشند

زمين چه تشنه است ۰دمي نميگذرد كه آثاري از قطرات باران بر جاي نميماند

در دل خاك فرو ميرود ۰تا ره تنفس را بگشايد

اي آدمي همچو باران باش۰ و تنفس ديگران را ره گشاي باش

چه زيبا خواهد بود كه اگر آدمي نيزهمچو باران 

 سيل نعمات خدواندي را كه به او عطا گرديده

همچو اسمان۰ كه دريغ ندارد ز باريدن بر دل ياران دريغ نميكرد لطف خويشرا 

و شاديهايش را با ديگران تقسيم ميكرد

چه زيبا ميشد كه لبخند هماره بر چهره همگان بود

چه زيبا خواهد بود گوشه اي از لطف و كرم خداوندي در سفره ديگران نيز چيده ميشد

چرا كه  كليد خوشبختي هر كس در دست خوشبخت نمودن ديگران است 

كم  نگردد  ز   درياي  رحمت   ۰۰۰كه ببخشي ز نعمت رحمان به رفعت

به اميد درخشش خورشيد زندگي و بالندگي بشر و بشريت در عرصه روزگار

و  عاري بودن جهان از هر گونه نفرت از هر گونه شر از نوع بشر   دور  نباشد

 آنروز  دور نباشد   ار آدمي  با  چشم بصير كور نباشد

 
+ نوشته شده در  پنجشنبه دوم مهر 1388ساعت 20:22  توسط سید ذبیح ا000قاسمی(رهام) | 
((گلی از روی تو چیدن چه محال است ))
                                      گلي از روي تو چيدن  نگذارند 
    ما   را   گلی    از   روی    تو   چیدن    نگذارند          چیدن   چه   خیال   است   که   به دیدن    نگذارند
    گفتم     شنود       مژده     دیدار    تو       گوشم            آن      نیز    شنیدم ،   که      به شنیدن    نگذارند
   صد   شربت   شيرين   ز لبت    خسته   دلان   را            نزديك     لب     آرند     و  به   چشيدن      نگذارند 
    بخشای   بر  آن  مرغ   که   خونش   گه    بسمل              بر خاک     بریزند    و     به   تپیدن        نگذارند
    جعدي   از  موی   تو  د ر   دست      به خيالست              د ر   دست    كه   محالست    به    دیدن    نگذارند
    ما     را   متبسّم   ديدن    آن  لب    چه   خوشست             لب    فر و     بندند   و    به    خندیدن      نگذارند
    گرد     آن    شمع      پروانه     صفت      ميگردم            پر    پروانه    بچينند    و    به  گردیدن       نگذارند
    نوشيدن    جرعه اي    از   جامش     چو    سراب             بر   لب   چشمه   ببرند   و   به    نوشيدن    نگذارند
    چه نكو   از  پي    يار  دويدن   و  بمطلب   رسيدن             پي   يار   شدن    شايد   بمطلوب    رسيدن    نگذارند
     عشق    آن يار   رهام   ما را   غايت  مطلوب  بود            غايت    كه    خيالست    به معشوق   رسيدن   نگذارند
                              *********************************************
+ نوشته شده در  پنجشنبه دوم مهر 1388ساعت 18:44  توسط سید ذبیح ا000قاسمی(رهام) | 
((شر بظاهر بشر ))
           ****************شر    بظاهر     بشر ****************
  بشر   را   گر   نباشد    چشم   بصر          نيابد     به    يكدم      رها يي    از     خطر            
  بشر  را  تا   بسر  باشد   كبر و  ريا           به   يكدم    هرگز    نبيند     عرش     كبريا          
  بشر   از  سما   آمدي   سوي   وجود         كه   بنمايي   ربّ   خويشرا   هر دم     سجود        
  بشر را  گر آفتي  رسد   از نوع   شر         بشريّت     ايمن     نباشد     از    هر     خطر        
  بشر   را   كجا  ميل   باشد   به    شر         كه  مايل    به   شر    نيست     هرگز     بشر          
  بشر  تا     به  سوي   تمدن     شتافت         دگر   روي    آسودگي    را    هرگز     نيافت       
   بشرتا  گرفتار  چنين     برنامه ايست          اسير  جنون   و   خونريزي    و   ديوانگيست           
   بشر را  گر  نباشد  به   كردار  خرد          هماره    زانفاس   اهريمني     فرمان      برد       
        
   بشر ز آندم   كه   خون بشر  بريخت           شرارت    بكشت   و  ز بشريّت      گريخت         
  د ريغا   جهان دمادم   پر ز بشر   شد            بشريّت     اسير     شر        بشر       شد
  اين  بشر  چنان  خدايرا  بندگي   ميكند           كه  شيطانرا بكردارش اسير شرمندگي  ميكند     
  بشر  را گويند که جمله  زیک   پیکرند           بنی     آدمند     و      عضو       یکدیگرند                             
   بشر را گويند كه جمله زيك  جوهرست          چرا  پس  يكي  بنده  و  ديگري   سرورست  
   گروهي زين بشر باشند جهان خوارگان            كه   مستند   ز  نوشيدن   خون    بيچارگان 
                    جهان     كي     آسوده     گردد    زين    شور   و   شر                           
                     كي     بود      اشرف   مخلوق    رهام      اين      بشر                                
                ******************************************************                              
                                                 

                                            

                                                   
                                                  
                                                       
                                                      
                                                                                                                                                
                                                                                                                                               
+ نوشته شده در  چهارشنبه یکم مهر 1388ساعت 20:59  توسط سید ذبیح ا000قاسمی(رهام) | 
سخنان گهر بار اشو زرتشت
                                  سخنان  گهر بار زرتشت پيامبر راستين ايرانيان
      کسی که بر قلب خود غلبه نکرد بر هیچ چیز غالب نخواهد شد. زرتشت
      رفتار کن با دیگران همانطوری که توقع داری که دیگران با تو رفتار کنند.زرتشت
       آنچه را گذشته است فراموش کن و بدانچه نرسیده است رنج و اندوه مبر .زرتشت
       کسی را فریب مده تا دردمندنشوی. زرتشت
        با مردم یگانه باش تا محرم و مشهور شوی. زرتشت
        بیگناه باش تا بیم نداشته باشی
         سپاس دار باش تا لایق نیکی باشی
       راستگو باش تا استقامت داشته باشی
       متواضع باش تا دوست بسیار داشته باشی
        د وست بسیار داشته باش تا معروف باشی
       سخی و جوانمرد باش تا آسمانی باشی
       چالاک باش تا هوشیار باشی. زرتشت
        دوستدار دین باش تا پاک و راست گردی. زرتشت
        مطابق وجدان خود رفتار کن که بهشتی شوی.زرتشت
        روح خود را به خشم و کین آلوده مساز و هرگز ترشرو و بدخو مباش. زرتشت
         د ر انجمن نزد مرد نادان منشین که تو را نادان ندانند. زرتشت
         اگر خواهی از کسی دشنام نشنوی کسی را دشنام مده. زرتشت
         سحر خیز باش تا کار خود را به نیکی به انجام رسانی. زرتشت
         اگرچه افسون مار خوب بدانی ولی دست به مار مزن تا تو را نگزد و نمیری. زرتشت
          با هیچکس و هیچ آیینی پیمان شکنی مکن که به تو آسیب نرسد.زرتشت
          مغرور و خودپسند مباش، زیرا انسان چون مشک پرباد است و اگر باد آن خالی شود چیزی باقی نمی ماند .زرتشت
           زندگی شما وقتی زیبا و شیرین خواهد شد، که پندارتان، کردارتان و گفتارتان نیک باشد.زرتشت
            پیمان شکنی یکی از شاخه های دروغ است.زرتشت
          هر یک از شما باید در کردار نیک به دیگری سبقت جوید و از این رو زندگی خود را خوش و خرم سازد. زرتشت
           خوشبخت کسی است که خوشبختی دیگران را فراهم سازد .زرتشت
         انسان در گزینش خوب و بد زندگی اش آزاد است . هر زن و مردی بایستی بهترین گفتار را بشنوند و مسیر خویش را در زندگی برگزیند .زرتشت
        بهشت و دوزخ ما در این جهان در دستان خود ماست . نیکی پاسخ نیکی است و بدی سزای بدی . نتیجه زندگی ما حاصل اعمال ماست . زرتشت
         وظیفه هر انسان د ر زندگی اش کار و کوشش و آبادی و پیشرفت جهان است . زرتشت
          هر کس باید بیاندیشد که کیست ؟ از کجا آمده است و برای چه در این جهان زندگی میکند ؟ زرتشت
         خداوند این جهان زیبا را برای شادی انسان در مسیر نیک آفریده است .زرتشت
         انسانی که گمراهی را ببیند و او را با دانش و خرد خویش راهنمایی نکند در ردیف گناهکاران است . زرتشت
          انسان به هر چه که اراده کند خواهد رسید . اندیشه آدمی سازنده زندگی اوست . زرتشت
         بهترین زندگی دو جهان برای کسانی است که نیک بیاندیشند و پارسایی را سرلوحه زندگی خویش کنند . زرتشت
        همسری که برای دخترت برگزیدی به او معرفی کن ولی انتخاب نهایی را به دست خودش بسپار . زرتشت
         نیکی و سود خویش را در زیان دیگری مخواه.زرتشت
           شریف ترین دل ها دلی است که اندیشه آزار کسان در آن نباشد.زرتشت
           فرمان خوب ده تا بهره خوب یابی.زرتشت
         خداوند بي نهايت است و لامكان و بي زمان اما به قدر فهم تو كوچك ميشود.زرتشت
         دلیل شادی کسی باش نه قسمتی از آن و همیشه قسمتی از غم دیگران باش نه دلیل آن.زرتشت
          هنگامی که همه یکسان فکر می کنند دیگر کسی بیشتر نمی اندیشد.زرتشت
          راه جهان یکی است و آن راستیست .زرتشت
         من آينده را دوست دارم چون بقيه عمرم را بايد در آن بگذرانم .زرتشت
          آنچه را می شنويد به عقل سليم و منش پاک و روشن بسنجيد و آنگاه بپذيريد.زرتشت
          د ر دوره ای که از آن اوباش است بهتر است که اعتماد و اندیشه تان را پنهان کنید.زرتشت
            همیشه اشتباهات مردم را ببخش نه به خاطر اینکه آنها سزاوار بخشش اند بلکه تو سزاوار آرامش هستی.زرتشت
          انسانهایی که تنها هستند،همیشه در معرض خطر عشق اند.زرتشت
         عاشق عاشق شدن باش و دوست داشتن را دوست بدار از تنفر متنفر باش به مهرباني مهر بورز با آشتي آشتي كن و از جدايي جدا باش.زرتشت
          بردباری ، هنگامی خوب است كه مبدأ منزهی داشته باشد ، وگرنه در مقابل بیدادگری ، بردباری ناتوانی ، و ناتوانی مقدمه نابودی است.زرتشت
        اگر كسی را دوست داری، به او بگو . زیرا قلبها معمولاً با كلماتی كه ناگفته میمانند، میشكنند .زرتشت
         كسي كه بر نفس خود غلبه نكرد بر هيچ چيز غالب نخواهد شد.زرتشت
          عشق می ماند؛ انسان ها هستند که عوض می شوند .زرتشت
        خوشبختي از آن کسانيست که خواهان خوشبختي ديگران باشند .زرتشت
        شریف ترین دلها دلی است که اندیشه ی آزار کسان درآن نباشد.زرتشت
           خورشيد باش که اگر خواستي برکسي نتابي نتواني .زرتشت
         فاش نکردن اسرار مردم دلیل کرامت و بلندی همت است.زرتشت
           نيكي و سود خويش را در زيان ديگران مخواه.زرتشت
          رهایی قطعی هر کس د ر نابودی است.بودا
           هرگاه کسی که نيکی می کند ، با نتيجه آن خود را مشغول نسازد،آنوقت حس غضب و خود خواهی د ر قلب او خاموش می شود.بودا
         اگر کسی د ر انجام کاری پرخاش کند ،دادگر نیست.بودا
          لحظه ای که به کمال رسیدم و منور شدم ، تمام هستی کامل و منورشد.بودا
           آزادي در بي آرزوئي است.بودا
            اشكهاي ديگران را مبدل به نگاههاي پر از شادي نمودن بهترين خوشبختي هاست.بودا
           هيچ کس جز خود ما مسوول بدبختی ها و يا خوشبختی های ما نيست.بودا
           زندگی انسان مانند شبنمی است که از برگ گلی می لغزد و فرو می چکد.بودا 
            کسی که از ابتدا نا بینا به دنیا آمده است معنی تاریکی را نمیفهمد زیرا هرگز روشنایی را تجربه نکرده است بودا 
           گرسنگی بدترین ناخوشی هاست.بودا
+ نوشته شده در  چهارشنبه یکم مهر 1388ساعت 19:37  توسط سید ذبیح ا000قاسمی(رهام) | 
انگاره های روشنگر زندگی((آرزو))
                      آرزو
 آرزوهايت را در آسمان بجوي كه محبوبت آنرا به تو هديه ميكند :جبران خليل 
 آنکه آرزوی سروری دارد باید هنر بسیار داشته باشد.(بزرگمهر )
 بهترين ثروتها براي آدمي ترك آرزوهاي محال است :حضرت علي (ع)
 بزرگترين  ثروت  واقعي  آدمي   فقر  آرزوهاست:لوكيوس اناياس -سنگا
 آدمهای آرمانگرا هنگامیکه به نادرست بودن آرزویی پی میبرند برادامه آن پافشاری نمیکنند.(اُرُدبزرگ)
 آرزو دارم كه روزي اين حقيقت به واقعيت مبدل شود كه همه‌ي انسانهابرابرند. (مارتين لوتر‌كينگ)               
 هر که آزاده بود، به حقیقت آرزوها بنده او بود(بزرگمهر).
 آرزو در طبع پيران از جوانان هست بيش در خزانْ يك برگ، چندين رنگ پيدا مي‌كند:وحيدالزماني
 به دنياي كه مردانش عصا ميدزدند از كورها          من از خوش باوري اينجا محبت آرزو دارم :رهام
 جامه آزادگي آسان نيست بر تن دوختن0 سرو زين  آرزو  درجمله اعضا ء سوزن است
 از انديشه ها وآرزوهاي ديگران براي موفقيت خود كمك بگيريد :پاندر
 بزرگترين  آرزوي  من  اين  است  كه  در روي  زمين  مستمندي  نباشد :رهام 
آرزو  بر جوانان  عيب   نيست  در جواني  پيري  كنيد :رهام 
 آرزوها همچون روياها اگر نباشند انسا ن زندگي را رها ميسازد : رجب نژاد
 آرزوهاي  هر  كس  از  رفتار  و  كردارش  هويدا  ميگردد :رهام 
 تنها تسكين آرزوهاي طلايي دو چيز است صبر و اميد :الكساندر دوما 
 هميشه  آرزوهايي  كه  از  دل  شكسته  بر  مي خيزد  بر آورده  ميشود :رهام 
 به آرزوهايتان پايبند باشيد تا به آنچه كه مي خواهيد برسيد :رابرت كخ
 حتي براي دشمنانتان نيز آرزويي نيك داشته باشید تا پيامدي نيك نصيبتان گردد : رهام 
 براي تحقق آرزوهايمان وقت زيادي نداريم فقط تا روزي كه زنده ايم مهلت است :سوزان تيلور
 بزرگترين   آرزوها   نداشتن   آرزوست :حسين رحمت نژاد 
 مصيبتها  و غمها  گروه گروه  مي آيند  وآرزوها   به  خيال  ميگذرند :رهام 
 راه رسيدن به آرزوها اين است كه قيمتش را بپردازيد :اندرو ماتئوس
  بزرگترين  آرزوي  ديرينه       داشتن   دلي   بي  كينه  :رهام 
 هر چه آرزو داريد قبل از خواب به ذهن بسپاريد :ديل كارنگي 

هر كس آرزوهاي خويش را رها سازد مرگ خود را پيش انداخته است :جورج هربرت 

 همواره  آرزوهاي  خود  را  براي  ديگران  هم  طلب  كنيد :رهام 
 هر كس يك آرزو از انفاسش را بر آرد هزاران اندوه در راه حق نصيبش ميشود :ابو الحسن خرقاني
 زياد زيستن آرزوي همه كس است ولي خوب زيستن آرمان يك عده معدود است :لنگستون هيوز
 در دنياي آرزوها حتي سرعت هم تاخير مي كند :سيروس پوبيليوس
 لذت زندگي در سر پروراندن آرزوهاست كه اگر نبود زندگي معنا نداشت :رهام
 آنقدر آرزو بگور بردم كه جايي براي جسدم نماند :رهام 
 اساس زندگي بر آرزوها استوار است خودت را ميتواني از آرزوهايت بشناسي :اقبال مير جاني
 اگرآرزومنديد به سعادت برسيد پيش ازانكه خود عبرت ديگران شويد ازديگران عبرت بگيريد :علي (ع)
 اميد رهي است براي بهتر زيستن و آرزو اميدي است  براي تحقق آن :رهام                                     
 اميد و آرزو رحمتي هستند از خداوند يراي پيروان من :حضرت محمد (ص)
 افسانه حيات٬ چيزی جر اين نبود يا مرگ آرزو يا آرزوي مرگ:رهام
 هر آرزویی بی پژوهش و تلاش ، عقیم و سترون باقی می ماند . اورود بزرگ
  گریه چرا ؟ فتح را آرزو کنید.(استفن گرین )
 سقف آرزوهايت را تا جائي بالا ببر كه بتواني چراغي به آن نصب كني.(رهام)
 آرزومند آن مباش که چيزی غير از آنچه هستی باشی، بکوش که کمال آنچه هستی باشی . (دی سلز)
 نزديك ترين چيزها مرگ و دورترين چيزها آرزوست  :(اردبزرگ    )                                                                             
 اگر تا کنون به نصف آرزوهایتان رسیده اید ، بدون تردید زحمت شما دو برابر شده است . (ایبسن)
 ارزش  انسان به داشته هايش نيست، به چيزي است كه آرزوي بدست آوردنش را دارد. (جبران خليل )
  بیشترمردها دوآرزوی بزرگ دارند.اول داشتن خانه ودوم داشتن ماشین برای فرارازخانه(كامروجي)
 لحظاتي براي  انسان پيش مي آيد كه  آرزو ميكند هيچ آرزويي نداشت :سهيل محمودي  
 انسان هيچگاه دست از آرزوهايش نمي كشد مگر مرده باشد :حسين بهزاد 
 هر آنكه رشته آرزويش دراز كند عملش بد شود و به زيان افتد::رهام
 هر که را توکل به رحمت ایزد باشد، به آرزوی خود برسد.(بزرگمهر)
 هر که افزونی جوید، همیشه در آرزو بود.(بزرگمهر)
 اگرآرزوي يك نفرمحكوم به مرگ را مي شنيديد قدرغم واندوه ونارساييهاي زندگي را ميدانستيد:(بوعلي)
+ نوشته شده در  سه شنبه سی و یکم شهریور 1388ساعت 10:29  توسط سید ذبیح ا000قاسمی(رهام) | 
پائيز فصل زيبائيهاي طبيعت فصل خداونديست
         پائيز رستخيز خداوندي                           
       پاييز  را  دوست   دارم   چون  رستخيز طبيعت است 
       پاييز را  دوست   دارم   چون  پالاينده  جسم و روح  است  
      پاييز را  دوست  دارم   چون اميد به  رويش  را د ر نهال هاي جوان شكوفا ميكند
    پاييز را دوست  دارم   چون  فصل خونه  تكوني  دلهاست  از كينه و نفرت از خشم و انتقام و000000  
     پاييز  را  دوست   دارم   چون  فصل بعد از  اون  پر از شور شعف  پر از شادي و آباديست  آري  به سپيدي برف   
     به زلالي رود   0به   زمزمه غمناك  د رخت پير با  زمين   0فصل وداع  ياران  0 فصل  شروع باران 00000000
    پائيز زيباست  بخاطر رستاخيزش  بخاطر زيبايهايي  بي نظيرش  فصلي كه خداوند بوم  طبيعت  
    رابا رنگهاي جادويي  خود  مينوازد   و  نوازش  آن  تصويريست  كه خود  زنده  د ر طبيعت به آن مينگريم 
     راستي  كدامين نقّاش  كدامين استاد  و هنرمند  توانايي  خلق چنين آثاري را دارد  كه  د ر آن
    رنگ  عشق  0محبت  0 شادي و شور خنده و0000  اميد  و آينده   ترسيم است  و زنده00
    پاييز را  دوست   دارم   چون  فصل جلوه هاي رنگين  خداست  
   پاييز را  دوست  دارم   چون  فصل  پيوند   مجدد   طبيعت   چون فصلي  جداست  
         پاييز   فصل   طوفان   فصل    ريزش  فصل  جدايي   نيست   
             پاييز فصل  مهر ورزي  و اميد  است  به  رويش 0فصل خدائيست
    بيائيم  قدومش را متبرك  سازيم  و پيام عشق  را  از اواق رنگينش كه همانا  پيام  استواري  است  پذيرا باشيم
                  سبز   باشيم   پس از سرخي   برگ  د ر  خزان  روزگار
                 كه   زنده    گرد يم   و   باز   آييم   د ر   بهار     كردگار   
       پس  بياموزيم  پائيز    فصل جدايي  نيست ۰  فصل رويش   است  000فصل  طبيعت را پويش  است0000
       فصل زمزمه   چشمه  وسنگ 0فصل   رانش   غم   از  دل  تنگ0000
   فصل     صحبت  شاخه   و برگ       00000با   تن    خويش  اما   نه  با دلي  ريش 0000
           آري پائيز فصل   شكوه  و زاريست     ولي    نه  از دست  طبيعت   كاريست
         آري  گمانت  د رست  است   شكوه   از  آدميزاد   و   آدميزاده 
  كه   به     يادگار  د ر  طبيعت     نامي  ننگين     بنهاده
                   سيد ذبيح ا000قاسمي ((رهام))روز شنبه 88/06/28
+ نوشته شده در  دوشنبه سی ام شهریور 1388ساعت 9:41  توسط سید ذبیح ا000قاسمی(رهام) | 
((ایران ما ایران ما))
   
                                                     ايران ما
    میهن   ما،  ای   همه  ایمان   ما          مذهب   ما،   مکتب     ما،   جان   ما 
   ریشه تو،  اندیشه تویی ، ای وطن           دین تویی  ،  آیین تویی ،   ایران   ما 
    آیه ی    قدیس    اوستا،    تویی            خانه ی   زرتشت   و  اهورا،   تویی
    میهن    مانی  ،   وطن   مزدکی           حرمت      آتشکده ی     ما،     تویی
    قبله ی ما، از همه  عالم  جداست           کعبه ی    ما،    قامت   الوند    ماست 
    موج  خلیج   و  تن  خیس   خزر          قبله ی   ما، رو  به    دماوند     ماست
    باور ما،  زنده   به  پندار   نیک           حرف     دل   ما،  همه  گفتار     نیک
    خوب   سرشتیم،    نه    اهریمنیم           پاک   و شریفیم    به    کردار     نیک
   جامه ی  شاهانه   به   تن  می کنیم          مسلک      بیگانه      کفن      می کنیم 
    خانه    پرستیم    ، نه     اهریمنیم          روی     به    د رگاه   وطن    می کنیم
              

  

 

 

  

  

 

 

 

  
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم شهریور 1388ساعت 19:9  توسط سید ذبیح ا000قاسمی(رهام) |